گر حرم را چون حریم حرمتت بودی شکوه

بر خلایق چون تو والی کس نبودست از ولات

دست انصاف تو بر بدعت سرای روزگار

دست محمودست بر بتخانه های سومنات

در درون کعبه هرگز نامدی عزی و لات

هر کرا در دل هوای تست ایمن از هوان

هر که را در جان وفای تست فارغ از وفات