کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 200

مرا گر ستمگاره خواند رواست

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 197

    به پوزش بیاراست قیصر زبان

    #
  2. 198

    بدو گفت بیداد رفت ای جوان

    #
  3. 199

    کنون آن گرامی کتایون کجاست

    #
  4. 200

    مرا گر ستمگاره خواند رواست

    انتخاب‌شده
  5. 201

    ز میرین و اهرن برآشفت و گفت

    #
  6. 202

    که هرگز نماند سخن در نهفت

    #
  7. 203

    همانگه نشست از بر بادپای

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 200 از «بخش ۱۲ - بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست...» است.