به وقت رفتن و طی کردن مسالک ملک

بسیط گوی زمین همچو پهنه بی پهناست

تبارک الله از آن آب سیر آتش فعل

که با رکاب تو خاکست و با عنانت هواست

هواش فدفد و دریا سراب و که صحراست

نشیب و بالا یکسان شمارد از پی آنک

به کام او به جهان نه نشیب و نه بالاست