گمان بنده چنانست کان نه نازیباست

به من جواب و سوال امور دیوان را

تعلقی نبود کان شعار و رسم شماست

سوالکیست در این حالتم به غایت لطف

ز غایت کرم تست یا ز خامی من

که با گناه چنین منکرم امید عطاست

بدین دقیقه که راندم گمان کدیه مبر