که شبان روزی چون ذکر تو در نشو و نماست

وین عجب تر که کنون بی تو از آن تنگترست

زانکه از درد تو خالی نه خلا ونه ملاست

گرچه در هر جگری درد و غمت بیخی زد

ما چه دانیم که از ما چه سعادت بگذشت

وان تصور نه به اندازه این سینه ماست

کیست با این همه کز ناله زارش همه شب