کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 220

که پرخاش جویست و گرد و سترگ

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 217

    نگوید همی پیش من راز خویش

    #
  2. 218

    نهان دارد از هرکس آواز خویش

    #
  3. 219

    گمانم که هست از نژاد بزرگ

    #
  4. 220

    که پرخاش جویست و گرد و سترگ

    انتخاب‌شده
  5. 221

    ز هرچش بپرسم نگوید تمام

    #
  6. 222

    فرخ زاد گوید که هستم به نام

    #
  7. 223

    وزان جایگه سوی ایوان گذشت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 220 از «بخش ۱۲ - بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست...» است.