در سرش اکنون هوای ثروت شین است

نعمتش از مستحق گزیر نداند

گر همه در طینتش بقیت طین است

با کرم او الف که هیچ ندارد

ای به سزا سایه خدای که دین را

سایه چترت هزار حصن حصین است

قهر ترا هیبتی که در شب ظلش