این مهندس که در افعال ورای تعبست

آخر از رابطه قهر کجا داند شد

سرعت سیر نفاذت نه به پای هربست

ور کشد سد سکندر به مثل گرد بقاش

عقل داند که چو مهتاب زند دست به تیغ

رد تیغش نه به اندازه درع قصبست

همه در ششدر عجزند و ترا داو به هفت