اقبال جناب تو مرا نشو و نما داد

گرچه فلکش دجله و نیلست وفراتست

فرخنده قدوم تو که کمتر اثری زو

تمکین ولاتست و مراعات رعاتست

ابرست قدوم تو و اقبال نباتست

من بنده چنان کوفته حادثه بودم

گفتی که عظامم زلگدکوب رفاتست