اگر ساو و باژست و گنج گران

تو گفتی که خون بر سر خامه کرد

که چندین به افسوس خوردی خزر

کنون روز آسایش آمد بسر

گروگان ازان مرز چندی سران

وگرنه فرخ زاد چون پیل مست

بیاید کند کشورت را چو دست