سپهر قدر ترا چون قمر دو صد قمرست

سماک رامح اگر نیزه بشکند چه عجب

کنون که پیش حوادث حمایتت سپرست

جهان امن ترا چون ارم دو صد حرمست

ز خواب امن تو در کون کس نشان ندهد

که جز به دیده بخت تو اندرون سهرست

عدو به خواب درست از فریب کین تو نیز