بر زبانم قضا همی راند

خود تو بنگر عیانست یا خبرست

من نمی گویم این که می گویم

تا تو گویی هباست یا هدرست

پس قضا هم بدین حدیث درست

ای جوادی که پیش دست و دلت

ابر چون دود و بحر چون شمرست