جان من بسته بر میان کمرست

زانکه دانم که پیش همت تو

آفرینش به جمله بی خطرست

سبب خدمت تو از دل پاک

پس اگر ز اعتماد در مستی

حالتی اوفتاد کان سیرست

تو پسندی که رد کنی سخنم