بنده را آخر این قدر بصرست

تو پسندی که رد کنی سخنم

چون منی را به چون تویی نظرست

چکنم بازگیرم از تو مدیح

چه حدیث است از تو برگردم

الله الله دو قول مختصرست

چون به عالم تویی مرا مقصود