از ورق آسمان کاغذ و دفتر شکست

خسرو فیروزشاه آنکه به رزم و به بزم

بذلش لشکر فزود باسش لشکر شکست

تا عدد لشکرش در قلم آرد قضا

گرد سپاهش به روز شعله خورشید کشت

عکس سنانش به شب لمعه در اختر شکست

تیزی تیغش ببرد گرمی آتش ببین