باز در ایام تو از پی تسکین ملک

کز سخنش سحر را زیب شد و فر شکست

صاحب صاحب قران چون تو سلیمان نداشت

آصف او صف دیو نیک مزور شکست

خواجه چه صفهای دیو یک به دگر بر شکست

معرکه مکر دیو ظل عمر بشکند

چرخ که نظاره بود دید که منکر شکست