باد را در شارع حکمت شتابی دایمست

کاسمان از جمله اقطاع ما یک طارمست

تو در آن اندازه ای از کبریا کاندر وجود

هیچ کس را دست بر نتوان نهادن کو همست

خاک را از فضله حلمت اساسی محکمست

ایمنی با سده جاهت چو دمسازی گرفت

فتنه را گفتند کایمان تازه کن کاخر دمست