می نیارم گفت خرم باد عیدت، گو چرا

با چراغ صبح اشهب دود شام ادهمست

آتش جود ترا کز دود منت فارغست

آن سعادت باد هیزمکش که بیرون زین خمست

زانکه خود عید دو گیتی از وجودت خرمست

رایت عز تو بر بام بقا تا در گذر

طره شب نیزه فوج زمان را پر چمست