گیتی نه یک طبیعت و گردون نه یک فنست

در بوستان گفته من گرچه جای جای

با سرو و یاسمین مثلا سیر و راسنست

در حیز زمانه شتر گربها بسیست

با این همه چو بنگری از شیوهای شعر

اکنون به اتفاق بهین شیوه منست

باری مراست شعر من، از هر صفت که هست