حرف حرفش همه در چهره اجرام گرفت

داغ فرمانش چو تفسیده شد آرایش تن

نسخه اول ازو شانه ایام گرفت

نامش از سکه چو بر آینه چرخ افتاد

برق در خاره نهان گشت جز آن چاره ندید

چون به کف تیغ زراندود و لب جام گرفت

کوره دوزخ مرگ آتش از آن تیغ ستد