ناید اندر کرشمه نظرت

بس بود گر همین هنر دارد

ای به جایی که رایت ار خواهد

رسم شب از زمانه بردارد

هرچه تقدیر منتظر دارد

کلبه ای از جهان جاه تو نیست

فوق و تحتی که جانور دارد