خشم تو صولت سقر دارد

حیرت نعمت تو چو جذر اصم

یک جهان عقل گنگ و کر دارد

مهر تو از بهشت دارد قدر

عقل آزاد بر تو می نرسد

که جهان جمله زیر پر دارد

مرغ فکرت کجا رسد که هنوز