شب عزب ورنه سقنقور قدر کافور باد

هرکجا گنجی نهد در کان و دریا آفتاب

مه که بیت المال او دارد ترا دُرنامنه باد

گر بجز کام تو زاید شب که آبستن بود

هرکرا در سر نه از جام وفاقت مستی است

جانش از درد اجل تا جاودان مخمور باد

خواستم گفتن جهان مامور امرت باد و باز