از جنبش سپهر یکی باد بی قرار

دایم ز چرخ ناله خصمت چو زیر باد

از رشک اشک حاسد تو چون بقم شدست

از رنج روی دشمن تو چون زریر باد

وز نفرت زمانه یکی با نفیر باد

تیر تو بر نشانه اقبال و کار تو

دایم به راستی و روانی چو تیر باد