همیشه تا به جهان در کمی و افزونیست

ز جود و جاه تو کت روزگار میمون باد

ز خرمی که دلم عیش تو همی خواهد

بدان همی نرسد فکرتم که آن چون باد

حسود جاه تو کم باد و جاهت افزون باد