ماه ار نخواهد آنکه وبد نعل مرکبت

جاوید دف دریده و بربط شکسته باد

ور نامه ای دهد نه به پروانه تو تیر

شغلش فرو گشاده و دستش ببسته باد

از ناخن محاق ابد چهره خسته باد

واندر هرآنچه رای تو کرد اقتضای آن

تقدیر جز به عین رضا ننگرسته باد