تا رسم تهنیت بود اندر جهان بعید

از ناخن محاق ابد چهره خسته باد

واندر هرآنچه رای تو کرد اقتضای آن

تقدیر جز به عین رضا ننگرسته باد

هر بامداد بر تو چو عیدی خجسته باد

بادام وار چشم حسود تو آژده

وز ناله بازمانده دهان همچو پسته باد