همتت سایه از آن سان گسترد

آسمان مثل تو نادیده به خواب

مجلس و معرکه را مردم و مرد

بر جهان ای ز جهان جاه تو بیش

که در آن سایه کنون مادر شاخ

همه بی خار همی زاید ورد

با رهت کان نه به اندازه ماست