زاندیشه چو بر خواب خماری حشر آمد

خورشید می اندر افق جام نکوتر

چون لشکر خورشید به آفاق درآمد

از می حشری به که درآرند به مجلس

آغاز نهید از پی می بی خبری را

کز مادر گیتی همه کس بی خبر آمد

بر دل نفسی انده گیتی به سر آرید