در هرچه بکوشید نصیبش ظفر آمد

بر تو قدیمیست چنان کز ره تقدیر

نزد همه در کوکبه خواب و خور آمد

عزم تو چه عزمیست که بی منت تدبیر

عالم که ز نه برد به حیلت کلهی کرد

ترک کله قدر ترا آستر آمد

گردون که پی وهم مهندس نسپردش