چو نر اژدها شد به چنگش زبون

بدو داد پرمایه تر دخترش

که بودی گرامی تر از افسرش

نشانی شدست او به روم اندرون

یکی گرگ بد همچو پیلی به دشت

که قیصر نیارست زان سو گذشت

بیفگند و دندان او را بکند