حاطه الله زو به یک احسان مفرد می رود

گرچه از تاثیر نه گردون به دست روزگار

ساکنان خاک را انعام بی حد می رود

هرچه رفتست از عطیتهای ایشان تاکنون

عقل کل کو تا ببیند نفس خاکی گوهری

کز دو عالم گوهرافشانان مجرد می رود

طبعش استقبال حاجتها بدان سرعت کند