بر زبان چرخ و اختر لفظ اشهد می رود

ختم شد بر گوهر تو همچو مردی مردمی

در تو این دعوی به صد برهان مکد می رود

دور نبود کین زمان در مجلس حکم قضا

نعت تو کی گنجد اندر بیت چندی مختصر

راستی باید سخن در صد مجلد می رود

چشم بد دور از تو خود دورست کز بس باس تو