در حریر ابیض و در شعر اسود می رود

دانی از بهر تو با چشم بد گردون چه رفت

آنچه آن با چشم افعی از زمرد می رود

تا عروس روزگار اندر شبستان سپهر

وقف بادا بر جمال و جاه و عمرت روزگار

زانکه در اوقاف احکام مبد می رود

حاجب بارت سپه داری که در میدان چرخ