فرود آمد از ابر سیمرغ و چنگ

به سر برش خورشید گشته بلند

پلنگش بدی کاشکی مام و باب

مگر سایه ای یافتی ز آفتاب

بزد برگرفتش از آن گرم سنگ

ببردش دمان تا به البرز کوه

که بودش بدانجا کنام و گروه