زریر ستوده به لهراسپ گفت

برین بر سرش بر سپاسی نهم

تو ز ایدر برو تا حلب کینه جوی

سپه را جز از جنگ چیزی مگوی

که این راز بیرون کشیم از نهفت

گر اویست فرمان بر و مهترست

ورا هرک مهتر بود کهترست