از باختر ثنای تو تا قیروان رسید

این است و بس که از قبل بخت نیست شد

از باده محبت تو سرگران رسید

از فیض جاه باش که از فیض مکرمت

تا در ضمیر خلق نگردد که امر حق

نزدیک هر ضعیف و قوی با امان رسید

وز بهره زمانه تو بادی که شاه را