بر از تپنچه پر از شاخهای نیلوفر

گهی ز گریه من پر فزغ شدی گردون

گهی زناله من پر جزع شدی کشور

رخم ز دیده پر از خالهای شنگرفی

ز گرد تارک من چشم علویان شده کور

ز آه ناله من گوش سفلیان شده کر

فلک ز انده جان کرده مر مرا بالین