جهان ز آتش دل کرده مر مرا بستر

ز گرد تارک من چشم علویان شده کور

ز آه ناله من گوش سفلیان شده کر

فلک ز انده جان کرده مر مرا بالین

شب دراز دو چشمم همی ز نوک مژه

عقیق ناب چکانیده بر صحیفه زر

نه بر فلک ز تباشیر صبح هیچ نشان