تو خور روشنی و هست خراسان اطلال

حق سپردست به عدل تو جهان را یکسر

بهره ای باید از عدل تو نیز ایران را

گرچه ویران شد بیرون ز جهانش مشمر

نه بر اطلال بتابد چو بر آبادان خور

هست ایران به مثل شوره تو ابری و نه ابر

هم برافشاند بر شوره چو بر باغ مطر