کاری دگر نداری بنشین و خدمتی

و اوقات او چو صورت افلاک بر گذر

بی هیچ شک نشاط صبوحی کند به گاه

دانی چه کن و گرچه تو دانی خود این قدر

ترتیب کن هم امشب و فردا به گه ببر

دوش آنچنان که از رگ اندیشه خون چکید

نظمی چنان که دانی رفتست مختصر