فروغ خسرو سیارگان به مشرق در

وداع کرد بدین گونه چون برفت جهان

به سیم خام بیندود گنبد اخضر

به شکل عارض گلرنگ او همی تابید

غلام وار چو هنگام کوچ قافله بود

سوار گشتم بر کره هیون پیکر

پلنگ هیات و قشقاو دم گوزن سرین