به لطف از دود دوزخ آب کوثر

تویی آن کس که گر کوشی، برآری

به قهر از صبح عالم شام محشر

تویی آن کس که گر خواهی برانی

نیاوردست پوری بهتر از تو

جهان از نه پدر وز چار مادر

تو عقلی بوده ای در بدو ابداع