قوسی از زر طلی بر کره ای از زنگار

دی چون بشکست شهنشاه فلک نوبت بار

وز سراپرده شب گرد جهان کرد حصار

روی بنمود مه عید به شکلی که کشند

جرم او قابل و مقبولش از آن سو تاثیر

سیر او فاعل و مفعولش از این سو آثار

گاهی از دوری خورشید همی شد فربه