سفهش غالب و چون بخت لئیمان خفته

گه ز نزدیکی او باز همی گشت نزار

بر ازو بود سبک روح دبیری که به کلک

معنی اندر ورق روح همی کرد نگار

خردش کامل و چون چشم رقیبان بیدار

مضمر اندر سخنش هرچه قضا را مقدور

مدغم اندر قلمش هرچه فلک را اسرار