کوشش عدل تو بیرون برد از خمر خمار

باد در موقف حکم تو وزد وقت نفاذ

خاک در سایه حلم تو بود گاه وقار

تابش رای تو بیرون کند از ماه محاق

خواب امن تو چنان عام شد اکنون که نماند

در جهان جز خرد و بخت تو یک تن بیدار

به یسار تو یمین خورد فلک گفت مترس