حاش لله نه که من بنده همی گویم از آن

تا دگر روز کند در کف پای تو نثار

شعرم اینست وگر کس به ازین داند گفت

گو بیار اینک ارکان و بزرگان دیار

که چرا پار نبود این سخنم یا پیرار

این هم اقبال تو می گوید ورنه تو بگوی

کز چو من شاخ چنین میوه چرا آید بار