بوی خطشان گلستان و رنگ رخشان لاله زار

مست اگر بلبل شدست از خوردن مل پس چراست

چهره گل با فروغ و چشم نرگس پر خمار

رونق بازار بت رویان بشد زیرا که بود

باده خور چون لاله و گل زانکه اندر کوه و دشت

لاله می روید ز خارا گل همی روید ز خار

باده خوردن خوش بود بر گل به هنگام صبوح