گفت اگر زر بودت عشق مبارک بادت

که گرفتم غم عشق تو به صد مهر کنار

خنده می آمدش و بسته همی داشت دو لب

کانچنان خنده نبینی ز گل هیچ بهار

که به زر پای رسد بر سر نجم سیار

از خداوند مرا گر بخری فردا شب

برخوری از من و از وصل من اندوه مدار