آه کردم که همی خیمه بیفکندی نار

گفتم امشب بسزا بر سر بی سیمی خویش

تا گه صبح یکی ناله کنم زارازار

اشک راندم که همی غرقه شدی کشتی نوح

هر شراری که برانداخت دل از روی رهی

بر فلک دیدم رخشان شده انجم کردار

من درین دمدمه کار که سیمرغ سحر